तुझी सावली

आभाळाबरोबरच मनातही माझ्या,
तुझ्या आठवणींचे ढग दाटतात
प्रत्येक  थेंबाबरोबर पावसाच्या
माझ्याही डोळ्यांत श्रावणसरी साठतात

खिडकीबाहेर आदळतात सरी
आतून  एकाकी  श्वास  निसटते
धूसर झालेल्या काचांवरही
तुझेच नाव कसे उमटते

मखमली हवेसोबत उडतात,
पानगळीसारख्याच आठवणी तुझ्या मनभर
कमालीचा धरतात वेग,
सावरताना त्यांच्यातच हरवते क्षणभर

तुझ्या नसण्याने काळोखते,
बुडणाऱ्या सूर्यबिंबाची कोवळी लाली, 
चमचमती पौर्णिमाही तुझ्याशिवाय,
होते अमावस्येहूनही गडद काळी

शोधताना रस्ता अंधारात,
तुझ्या सोबतीची  किरणंच  हरवली
मार्ग झाले निराळे
साथीला उरली तुझी सावली...